KARAÇAY-MALKAR TÜRKÇESİNDE DEYİMLER

öfüre-çöfüre: “üfleye-püfleye”

       (önemsiz, ehemmiyetsiz, eften püften, bayağı; manasız, yersiz)

ögüznü bıçakga tarthanlay: “öküzü bıçağa çekmek gibi”

       (sonra yapılacak işi önce yapmak)

ögüznü soya kelib kuyrugunda bıçak sındırganlay: “öküzü yüzüp yüzüp kuyruğunda bıçak kırmak gibi”

       (bir işi yaparken en sonunda bozmak, berbat etmek)

ögüznü ullusu bavdan çıkdı degenley: “öküzün büyüğü ahırdan çıktı demek gibi”

       (ilginç haberin en sonda söylenmesi)

ölüb koramagan, savdan carımagan: “ölüp yok olmayan sağlığında refaha ulaşamayan”

       (kimseye bir hayırı dokunmayan)

ölür otları canma-: “ölecek ateşleri yanmamak”

       (birbirine düşman olmak, anlaşamamak)

öpke bla bavur ortasına kol suk-: “akciğer ile karaciğerin arasına el sokmak”

       (arkadaşların yada akrabaların arasına düşmanlık, soğukluk sokmak)

öpkesi tur-: “ciğeri kalkmak”

       (nefes alamamak, gücü tükenmek)

öpkesin-bavurun tök-: “akciğerini-karaciğerini dökmek”

       (sağlığını düşünmeden çalışmak, didinmek)

öpkesine cetdir-: “ciğerine değdirmek”

       (çok kızdırmak, öfkelendirmek)

öpkesine ötdür-: “ciğerine geçirmek”

       (çok kızdırmak.)

ötü avzuna tüş-: “ödü ağzına düşmek”

       (ödü patlamak, korkmak, korkaklaşmak)

ötü tabanında bolgan: “ödü topuğunda olan”

       (korkak)

özden til: “asilzade dili”

       (seçkin dil, güzel dil)

özengileri birbirine tiye bar-: “üzengileri birbirine değerek gitmek”

       (bir işte ortak olmak, beraber hareket etmek)