|
KARAÇAY-MALKAR
TÜRKÇESİNDE DEYİMLER
çabır
bav kıshan:
“çarık bağı bağlayan”
(erkek)
çabır
oltanga caramagan:
“çarığın taban köselesi olmaya yaramayan”
(işe
yaramaz, beş para etmez adam)
çalkısı
taşha tiy-:
“tırpanı taşa değmek”
(işi
rast gitmemek)
çarhı
onguna aylangan:
“tekeri sağına dönen”
(işleri
yolunda giden)
çarhı
soluna aylangan:
“tekeri soluna dönen”
(işleri
kötü giden)
çavka
olturgança:
“karga oturmuş gibi”
(kalabalık,
tıklım tıklım, pek çok)
Çegem
salamlaşuv: “Çegem selamlaşması”
(bir
şeyin sonradan akla gelmesi)
çegileri
tüyül-: “bağırsakları düğümlenmek”
(gülmekten
kırılmak)
çelekden
kuygança: “kovadan döküyormuş gibi”
(bardaktan boşanırcasına)
çıgır
başdan kurt agızgan kün: “kel kafadan kurt döken gün”
(çok
sıcak hava)
çırı
bolgan:
“iç yağı olan”
(1-
akıllı, 2- tatlı)
çibinine
katıl-:
“sineğine saldırmak”
(kızdırmak,
sinirlendirmek)
çiy
çügündür et-: “çiğ pancar etmek”
(beddua
etmek, lanet okumak)
çort
sal-:
“güdük koymak”
(söylediğinde
diretmek, dediğim dedik olmak)
çotdan
çık-:
“düzenden çıkmak”
(bozulmak,
işe yaramaz hale gelmek)
çöb
tübünden ıngıçha-:
“çöp parçasının altında inlemek”
(azıcık
bir zorluğa bile dayanamamak, çıtkırıldım olmak)
çöbden
terek et-:
“çöpten ağaç yapmak”
(abartmak,
şişirmek)
çöbnü
çöbge urma-: “çöpü çöpe vurmamak”
(çalışmamak,
tembellik etmek)
çuv
çıgarma-:
“çıt çıkarmamak”
(konuşmamak, ses çıkarmamak)
|